Het ultieme privilege van gekochte vrijheid


(For Ishé Magazine)

Het is het minst nodige, maar hoogstwaarschijnlijk meest extravagante luxe object dat met geld gekocht kan worden. Het bezitten van een privéjacht en de leefstijl die hierbij komt kijken, zijn onmiskenbare kenmerken van rijkdom. Maar daarbij is het waarschijnlijk het meest vervullende dat met geld gekocht kan worden.

In het begin van de twintigste eeuw verschenen de eerste privéjachten in de Sovjet-Unie. Al snel volgde de rest van de wereldelite het voorbeeld, en een nieuwe trend was geboren. Innovatieve en luxueuze nieuwe karakteristieken transformeerden een oorspronkelijk basis-transportmiddel om in drijvende elegantie, waar velen enkel van kunnen dromen.

Tegenwoordig wordt de exclusiviteit en uitbreiding van de jachten enkel nog gelimiteerd door het budget en de fantasie van de opdrachtgever. Vrijwel alles is mogelijk om de mobiele optrekjes naar diens zin te maken. Desalniettemin is het omgedoopt tot het ultieme privilege van rijkdom. Het bezitten van een jacht is niet zoals het bezitten van een privéjet, die niet enkel privé, maar ook zakelijk aan zijn functie als transportmiddel moet voldoen. Het is persoonlijker, er komt emotie bij kijken wanneer de aankoop plaatsvindt. Een jacht wordt niet gefinancierd door aandeelhouders. Het is een risico wat je neemt en waar alleen een persoonlijk profijt of verlies over kan plaatsvinden. In tegenstelling tot een privéjet hoeft een jacht enkel te voldoen aan één functie: het plezieren van zijn eigenaar.

Per toeval ben ik bevoorrecht om mijzelf zo nu en dan in de eerdergenoemde elitaire kringen te mogen bevinden. Zo viel ik laatst midden in een gesprek tussen twee directeuren van een groot internationaal Yacht-etablissement. Toen de vraag viel wat de gemiddelde factuur was ten gevolge van een aankoop, volgde daarop direct het antwoord dat er over geld niet gesproken wordt in deze sector van de scheepsbouw. “Wanneer geld een rol speelt koop je een auto, of vijf, maar geen jacht”. Je betaalt niet enkel voor een materialistisch extravagant goed, je betaalt voor een stukje vrijheid en erkenning hiervan. Wie dit poogt te ontkennen heeft waarschijnlijk nog nooit een glas Moët Chandon op het achterdek van een Galactica Supernova gedronken, waarbij de nodige zeevruchten op gouden platen worden geserveerd terwijl de spatjes zoutwater speels langs het schip omhoog springen.

Of het in slaap vallen tussen witte zijden lakens om vervolgens wakker te worden in het geluid van een golvende oceaan. Er valt niets te ontkennen aan crème-kleurige suède banken bedekt met satijnen kussens uitkijkend op de Pacifische kust. Als ik mijzelf en anderen moet geloven is dit misschien wel een van de prettigst denkbare momenten in het menselijk bestaan.  

De onbedoelde conclusie die ik kan trekken na het schrijven van bovenstaande tekst is onbetwistbaar in het voordeel van de privéjacht. Waarom zouden we de waarheid nog langer ontlopen? Het bezitten van een jacht biedt een gevoel van vrijheid en onoverwinnelijkheid. Het draait niet enkel om het bezitten van iets. Ik wil eindigen met een tegenstelling van hetgeen waar ik mee begon: een jacht is waarschijnlijk het meest nodige, meest extravagante luxe object wat met geld gekocht kan worden.